Aklınızdaki Soruyu
Anonim Olarak Sorun

Yazdıklarını okurken ne kadar yorucu bir dönemden geçtiğini hissettim. Kalp tarafını bir doktora kontrol ettirdiysen ve bir sorun çıkmadıysa, tarif ettiğin o tetikte olma hali büyük ihtimalle kaygıyla ilgili — beden, tehlike yokken bile alarma geçebiliyor. Şu an işine yarayacak küçük bir şey: nefesini yavaşlat, 4 sayarak al, 6 sayarak ver. Bu, bedenine 'güvendeyiz' mesajı verir. Ama bunu tek başına taşıman gerekmiyor; birkaç seans bile bu döngüyü ciddi biçimde yumuşatabilir.

Uzm. Psk. Büşra Şahin

Doktora götürmen çok doğru bir adımdı ve fiziksel bir sorun çıkmaması aslında yol gösterici. Çocuklarda kaygı çoğu zaman karın ağrısı, baş ağrısı gibi bedensel şikâyetlerle görünür — yani ağrı gerçek ama kaynağı duygusal olabilir. Kızına 'gitmek zorundasın' baskısı yerine sakin bir anda 'okulda seni en çok ne zorluyor?' diye merakla sorabilirsin. Bazen bir arkadaş meselesi, bazen senden ayrılma kaygısı çıkar. Kısa ve güven veren bir vedalaşma rutini de işe yarar. İki haftadır sürüyorsa bir çocuk psikoloğuyla görüşmek çok faydalı olur.

O 'beynin susmaması' halini yazma şeklin çok net. Yatağa uzandığında zihin, gün boyu ertelediği her şeyi birden önüne koyuyor. Birkaç somut şey: yatağı sadece uyku için kullan, uyuyamıyorsan 20 dakika sonra kalkıp loş ışıkta sıkıcı bir şey yap, sonra tekrar dene. Yatmadan önce aklındakileri bir kağıda dökmek de zihnini rahatlatır, çünkü beyin artık 'unuturum' diye tetikte kalmaz. Düzelmezse altında kaygı olabilir; kısa bir çalışma bunu kökten çözebilir.

Uzm. Psk. Selin Aydın

Bu 'ben yaklaşıyorum-o uzaklaşıyor' döngüsü çiftlerde çok yaygın ve iyi haber: karakter değil, örüntü — örüntüler değişebilir. Sen bağırırken aslında muhtemelen 'beni duy, bana yaklaş' diyorsun; o susarken 'bu gerginlikten kaçmam lazım' diyor. İkiniz de haklısınız ama birbirinizi kaçırıyorsunuz. Bir sonraki tartışmada suçlamak yerine 'şu an kendimi yalnız hissediyorum' gibi kendi duygunu söylemeyi deneyebilirsin. Bu küçük değişiklik döngüyü kırmaya başlar. İsterseniz bir çift terapisti bu süreci çok hızlandırır.

Kesinlikle delirmiyorsun — ve bunu sorman çok anlaşılır, çünkü panik atak sırasında beden o kadar yoğun tepki verir ki insan kontrolünü kaybedeceğini sanır. Ama panik atak, tehlikeli olmasa da gerçek bir kaçış alarmıdır; bedenin yanlış zamanda 'kaç' düğmesine basıyor. O an bulunduğun yerden hemen kaçmak kısa vadede rahatlatır ama uzun vadede korkuyu büyütür. Küçük adımlarla o ortamlarda kalmayı öğrenmek mümkün. Panik bozukluğu terapiye en iyi yanıt veren durumlardan biri, umutlu ol.

Uzm. Psk. Büşra Şahin

Kızmana hiç gerek yok, çünkü bilerek yapmıyor — bu çocuklarda çok bilinen bir durum, adına 'gerileme' diyoruz. Yeni bir kardeş geldiğinde büyük çocuk bilinçsizce 'bebek gibi olursam ben de o ilgiyi görürüm' diyebilir; alt ıslatma bunun en sık yollarından biri. Yani bu aslında bir mesaj: 'ben de buradayım, beni de gör.' Cezalandırmak durumu genelde kötüleştirir. Onun yerine kardeşsiz geçen, ona özel 10-15 dakikalık 'sadece sen ve ben' zamanları çoğu zaman çok işe yarar. Birkaç haftada düzelmezse bir uzmana danışmak iyi olur.